گزارش اخیر یکی از معتبرترین مراکز مطالعات امنیتی رژیم صهیونیستی، پرده از بحران عمیق در دکترین نظامی این رژیم برداشت. این گزارش که توسط «مرکز امنیت داخلی رژیم صهیونیستی» (INSS) وابسته به دانشگاه تلآویو منتشر شده، به صراحت اذعان میکند که دستیابی به "پیروزی مطلق" در مفاهیم سنتی آن، در برابر جریانهای مقاومت همچون حماس و حزبالله، برای تلآویو ناممکن شده است. این یافته، نه تنها یک تغییر نگرش، بلکه اعتراف به محدودیتهای قدرت نظامی صهیونیستی در برابر پیچیدگیهای نبردهای نوین است.
مفهوم پیروزی مطلق تلآویو زیر تیغ نقد
ژنرال بازنشسته تامیر هایمن، رئیس سابق شعبه اطلاعات نظامی ارتش رژیم صهیونیستی و نگارنده اصلی این گزارش تحلیلی، بر ضرورت بازنگری بنیادین در دکترین نظامی رژیم اشغالگر تاکید کرده است. او در گزارش خود به تحلیل چگونگی تحول مفاهیم "پیروزی" و "پیروزی قاطع" از دهه ۱۹۷۰ تا کنون، با تمرکز بر جنگهای متعدد در غزه، لبنان، و مواجهات اخیر با ایران و یمن پرداخته است. یافتههای این گزارش نشان میدهد که ابزارهای سنتی نظامی دیگر برای کسب "پیروزی مطلق" در برابر بازیگران غیردولتی کارایی ندارند و این امر، تلآویو را به سمت بازتعریف اهداف جنگی خود سوق داده است. این تغییر فکری در نهاد امنیتی رژیم صهیونیستی، نشانه درکی فزاینده است مبنی بر اینکه برتری نظامی کلاسیک، دیگر به تنهایی نمیتواند به قاطعیت لازم برای تحقق اهداف تلآویو منجر شود.
چالش پیروزی مطلق در برابر بازیگران غیردولتی
یکی از نکات کلیدی گزارش، اذعان به این واقعیت است که محیط عملیاتی کنونی، اجازه "پیروزی نظامی قاطع" را نمیدهد. برخلاف جنگهای کلاسیک که در آن هدف، نابودی کامل ارتش دشمن و تحمیل اراده طرف پیروز بود، مقابله با گروههای مقاومت که ساختارهای غیردولتی و اغلب نامتقارن دارند، چالشهای متفاوتی را ایجاد میکند. این گروهها، حتی پس از متحمل شدن خسارات، میتوانند انسجام نسبی خود را حفظ کرده و اراده جنگیدن را ادامه دهند. گزارش تاکید میکند که از دهه ۷۰ میلادی، مقامات سیاسی تلآویو از درخواست برای کسب "پیروزی مطلق" علیه بازیگران غیردولتی مانند سازمان آزادیبخش فلسطین در گذشته و حماس و حزبالله در دوره کنونی، اجتناب کرده و در عوض، اهداف قابل تحقق را بدون گرفتار شدن در یک درگیری طولانی یا جنگ فرسایشی بیپایان تعیین کردهاند.
بازتعریف پیروزی: از میدان نبرد تا توافق سیاسی برای تلآویو
با توجه به این محدودیتها، گزارش INSS پیشنهاد میکند که "پیروزی" باید از یک چارچوب صرفاً نظامی خارج شده و به سمت اهداف محدودتر و قابل تحققتر حرکت کند. این بازتعریف، به مقامات تلآویو این امکان را میدهد که پایان عملیات نظامی را حتی در شرایطی که دشمن تواناییهایی را حفظ کرده باشد، توجیه کنند. این تغییر دیدگاه، عملاً به معنای شیفت پارادایم از "پیروزی نظامی مطلق" به "پیروزی سیاسی" یا "پیروزی راهبردی" است. این مفهوم جدید به جای نابودی کامل دشمن، بر بهبود وضعیت امنیتی، کاهش تهدیدات کوتاهمدت و دستیابی به ترتیبات سیاسی خارجی متمرکز است. این تغییر بیانگر بحرانی عمیق در توانایی تلآویو برای تحمیل اراده خود در جنگهای طولانی و پیچیده است.
پیامدهای استراتژیک عدم تحقق پیروزی مطلق برای رژیم صهیونیستی
اعتراف به عدم امکان "پیروزی مطلق"، پیامدهای استراتژیک گستردهای برای رژیم صهیونیستی دارد. این وضعیت، بحران عمیق در دکترین امنیتی تلآویو را آشکار میسازد و نشان میدهد که این رژیم دیگر قادر به تصور یک پیروزی کامل در جنگهای مدرن نیست. تلاشها به جای قاطعیت نظامی، به سمت راهکارهای سیاسی و دیپلماتیک خارجی معطوف خواهد شد. این گزارش به وضوح بیان میکند که در عصر بازیگران غیردولتی، قدرت نظامی به تنهایی نمیتواند تضمینکننده "پیروزی استراتژیک" باشد؛ به طوری که مثلاً در نوار غزه، حضور سیاسی و اجتماعی مستمر حماس، هرگونه "پیروزی نظامی" کوتاهمدت تلآویو را در بلندمدت به فرسایش میکشاند. بنابراین، "پیروزی" در گفتمان جدید رژیم صهیونیستی، به عنوان یک فرآیند سیاسی طولانیمدت تعریف میشود که به ترتیبات منطقهای و توانایی تغییر شکل محیط پیرامونی وابسته است، نه صرفاً به قدرت ماشین نظامی. این امر قدرت تلآویو را به عنوان قدرتی موقت و ناقص توصیف میکند.
مطالب مرتبط
- دانشآموزان احمدآباد دلگان صاحب مدرسه خیرساز سهکلاسه جدیدی شدند
- تفکر بسیجی، پیشران اصلی عبور کشور از چالشها و دستیابی به قلههای پیشرفت است
- آلودگی هوای زنجان گروههای حساس را به رعایت نکات بهداشتی فراخواند
- سپاه زرقان همزمان با هفته بسیج، ۲۱۰۰ بسته معیشتی و ۱۱ سری سیسمونی توزیع میکند
**لادن ثنائی**
دبیر گروه فرهنگ و هنر
لادن ثنائی روزنامهنگار فرهنگی، منتقد هنری و پژوهشگر حوزه فرهنگ و هنر با بیش از پانزده سال تجربه حرفهای در زمینه نقد هنری، گزارشنویسی فرهنگی و پوشش رویدادهای هنری است. تمرکز اصلی وی بر نقد و تحلیل هنرهای تجسمی معاصر ایران، جریانشناسی هنر متعهد و بررسی نسبت هنر با مسائل اجتماعی و فرهنگی جامعه میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد پژوهش هنر از دانشگاه هنر تهران و کارشناسی نقاشی از دانشگاه الزهرا است. همچنین دورههای تخصصی نقد هنری، زیباییشناسی و مدیریت فرهنگی را در مراکز معتبر داخلی گذرانده و در کارگاههای متعدد نقد و تحلیل هنری مشارکت فعال داشته است.
**سوابق حرفهای**
ثنائی فعالیت حرفهای خود را از اواخر دهه هشتاد با نوشتن نقدهای هنری برای نشریات تخصصی هنر آغاز کرد. با گسترش فعالیتهایش در حوزه روزنامهنگاری فرهنگی، وی موفق به تولید گزارشهای متعددی در زمینه نمایشگاههای هنری، جشنوارهها، حراجیها و جریانهای هنری معاصر ایران شد. نقدهای تحلیلی و عمیق وی همواره مورد توجه هنرمندان، منتقدان و جامعه هنری کشور قرار گرفته است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحریریه مجله خبری لادن پیوسته و به عنوان دبیر گروه فرهنگ و هنر در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، سردبیری وی بر جهتگیری فرهنگی و هنری مجله تأثیر چشمگیری داشته و گزارشها و نقدهای دقیق وی درباره هنر معاصر ایران، با استقبال گسترده مخاطبان مواجه شده است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی ثنائی در نقد هنرهای تجسمی معاصر ایران، تحلیل جریانهای هنری متعهد، بررسی حراجیهای هنری و گزارشنویسی فرهنگی است. وی همچنین در زمینه مصاحبه با هنرمندان، کیوریتوری نمایشگاهها و مشاوره هنری تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد ثنائی در نقد هنری مبتنی بر شناخت عمیق تاریخ هنر، آگاهی از جریانهای معاصر جهانی، توجه به بستر اجتماعی اثر هنری و پرهیز از قضاوتهای سطحی و سلیقهای است. وی در نقدهای خود بر تحلیل ساختار فرمال اثر، بررسی لایههای معنایی و توجه به بافت تولید اثر تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن منتقدان و نویسندگان هنر ایران و انجمن هنرمندان نقاش ایران است و در کمیتههای داوری چندین جشنواره و نمایشگاه هنری معتبر کشور مشارکت داشته است.
**آخرین بهروزرسانی: بهمن ۱۴۰۴**
