استان قزوین در سالهای اخیر با بحران جدی منابع آبی مواجه بوده است؛ بحرانی که دیگر نمیتوان آن را پدیدهای موقت دانست. کاهش بارندگی، افت منابع زیرزمینی و تغییرات اقلیمی، شرایطی ایجاد کرده که مدیریت مصرف و سازگاری با کمآبی به ضرورتی حیاتی برای استان تبدیل شده است.
پنجمین سال خشکسالی در قزوین
یوسف شیخالملوکی، مدیرکل هواشناسی قزوین، اعلام کرد: سال زراعی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ پنجمین سال خشکسالی متوالی در استان بوده است. میزان بارش در این دوره تنها ۱۰۰/۶ میلیمتر ثبت شد که قزوین را در میان ۱۵ استان کمبارش کشور قرار میدهد.
وی افزود: در سال زراعی جدید نیز بارشها کمتر از حد نرمال بوده و تاکنون کاهش ۹/۵ درصدی نسبت به میانگین ثبت شده است. پیشبینیهای فصلی نشان میدهد بارش پاییز امسال نیز ۵ تا ۱۰ میلیمتر کمتر از میانگین ۳۰ ساله خواهد بود.
ادامه خشکسالی و اولویت تأمین آب شرب
محمد نوذری، استاندار قزوین، با اشاره به تداوم خشکسالی گفت: نشانهها حاکی از ششمین سال متوالی خشکسالی پس از بارشهای مناسب سال ۱۳۹۸ است. به گفته او، اولویت اصلی مدیریت منابع آبی، تأمین آب شرب مردم است، هرچند تلاش میشود بخش کشاورزی نیز تا حد امکان از منابع موجود بهرهمند شود.
وی تأکید کرد: نظارت بر کشت محصولات آببر و مدیریت مصرف در دشت قزوین باید با جدیت دنبال شود، زیرا این استان علاوه بر کشاورزی، در بخشهای صنعتی و گردشگری نیز جایگاه مهمی در کشور دارد.
دشت قزوین در فهرست بحران ملی آب
منصور ستوده، مدیرعامل شرکت آب منطقهای قزوین، اعلام کرد: متوسط بارندگی سالانه استان ۳۱۷ میلیمتر است، اما در پنج سال اخیر کاهش ۲۲ درصدی نسبت به میانگین بلندمدت ثبت شده است.
او افزود: ۸۶ درصد منابع آبی استان از سفرههای زیرزمینی تأمین میشود که ۸۳ درصد آن در بخش کشاورزی مصرف میشود. این وابستگی شدید به منابع زیرزمینی، دشت قزوین را به یکی از دشتهای بحرانی کشور با کسری مخزن حدود ۸ میلیارد متر مکعب تبدیل کرده است.
ستوده همچنین هشدار داد: علاوه بر کاهش کمی منابع، کیفیت آبهای زیرزمینی نیز افت کرده و میزان شوری و هدایت الکتریکی افزایش یافته است؛ وضعیتی که در مناطق مرکزی استان بحرانیتر است.
ضرورت مدیریت یکپارچه منابع آب
کارشناسان معتقدند مشکلات امروز حوزه آب در قزوین نتیجه ترکیبی از خشکسالی، تغییرات اقلیمی، کاهش بارندگی و تصمیمات بخشینگر است. برای عبور از این بحران، حرکت به سمت مدیریت یکپارچه منابع آب، اصلاح الگوی مصرف و توسعه منابع سطحی اجتنابناپذیر است.
- کاهش وابستگی به منابع زیرزمینی
- نظارت بر الگوی کشت و جلوگیری از محصولات پرمصرف
جمعبندی؛ زندگی با کمآبی اجتنابناپذیر است
خشکسالی در قزوین دیگر مهمان ناخوانده نیست، بلکه به بخشی از واقعیت اقلیمی استان تبدیل شده است. با توجه به ظرفیتهای صنعتی، کشاورزی و گردشگری قزوین، برنامهریزی دقیق و سازگار با شرایط جدید اقلیمی میتواند راهی برای حفظ منابع حیاتی و تضمین آینده پایدار استان باشد.
**لادن ثنائی**
دبیر گروه فرهنگ و هنر
لادن ثنائی روزنامهنگار فرهنگی، منتقد هنری و پژوهشگر حوزه فرهنگ و هنر با بیش از پانزده سال تجربه حرفهای در زمینه نقد هنری، گزارشنویسی فرهنگی و پوشش رویدادهای هنری است. تمرکز اصلی وی بر نقد و تحلیل هنرهای تجسمی معاصر ایران، جریانشناسی هنر متعهد و بررسی نسبت هنر با مسائل اجتماعی و فرهنگی جامعه میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد پژوهش هنر از دانشگاه هنر تهران و کارشناسی نقاشی از دانشگاه الزهرا است. همچنین دورههای تخصصی نقد هنری، زیباییشناسی و مدیریت فرهنگی را در مراکز معتبر داخلی گذرانده و در کارگاههای متعدد نقد و تحلیل هنری مشارکت فعال داشته است.
**سوابق حرفهای**
ثنائی فعالیت حرفهای خود را از اواخر دهه هشتاد با نوشتن نقدهای هنری برای نشریات تخصصی هنر آغاز کرد. با گسترش فعالیتهایش در حوزه روزنامهنگاری فرهنگی، وی موفق به تولید گزارشهای متعددی در زمینه نمایشگاههای هنری، جشنوارهها، حراجیها و جریانهای هنری معاصر ایران شد. نقدهای تحلیلی و عمیق وی همواره مورد توجه هنرمندان، منتقدان و جامعه هنری کشور قرار گرفته است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحریریه مجله خبری لادن پیوسته و به عنوان دبیر گروه فرهنگ و هنر در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، سردبیری وی بر جهتگیری فرهنگی و هنری مجله تأثیر چشمگیری داشته و گزارشها و نقدهای دقیق وی درباره هنر معاصر ایران، با استقبال گسترده مخاطبان مواجه شده است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی ثنائی در نقد هنرهای تجسمی معاصر ایران، تحلیل جریانهای هنری متعهد، بررسی حراجیهای هنری و گزارشنویسی فرهنگی است. وی همچنین در زمینه مصاحبه با هنرمندان، کیوریتوری نمایشگاهها و مشاوره هنری تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد ثنائی در نقد هنری مبتنی بر شناخت عمیق تاریخ هنر، آگاهی از جریانهای معاصر جهانی، توجه به بستر اجتماعی اثر هنری و پرهیز از قضاوتهای سطحی و سلیقهای است. وی در نقدهای خود بر تحلیل ساختار فرمال اثر، بررسی لایههای معنایی و توجه به بافت تولید اثر تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن منتقدان و نویسندگان هنر ایران و انجمن هنرمندان نقاش ایران است و در کمیتههای داوری چندین جشنواره و نمایشگاه هنری معتبر کشور مشارکت داشته است.
**آخرین بهروزرسانی: بهمن ۱۴۰۴**
