مطالعات جدید نشان میدهند که تغییرات جزئی در رژیم غذایی روزانه میتواند تأثیر قابلتوجهی بر کاهش یا افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ داشته باشد. یکی از مهمترین یافتههای اخیر، ارتباط مستقیم مصرف سیبزمینی سرخکرده با افزایش احتمال ابتلا به این بیماری مزمن است.
سیبزمینی سرخکرده؛ دشمن پنهان سلامت
بر اساس پژوهشی گسترده که توسط دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد انجام شده، مصرف سه وعده سیبزمینی سرخکرده در هفته میتواند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را تا ۲۰ درصد افزایش دهد. این در حالی است که سایر روشهای پخت سیبزمینی مانند آبپز، بخارپز یا پورهشده چنین تأثیری ندارند.
دکتر سید محمد موسوی، پژوهشگر ارشد این مطالعه، تأکید میکند که نحوه تهیه سیبزمینی نقش تعیینکنندهای در سلامت بدن دارد. او میگوید: «بهجای اینکه بپرسیم سیبزمینی خوب است یا بد، باید بررسی کنیم که چگونه آن را آماده میکنیم و چه جایگزینهایی برای آن وجود دارد.»
جایگزینهای سالم برای کاهش ریسک دیابت
نتایج این تحقیق که دادههای بیش از ۲۰۵ هزار نفر را در طول سه دهه بررسی کرده، نشان میدهد جایگزینی سیبزمینی سرخکرده با غلات کامل مانند نان سبوسدار، برنج قهوهای، جو دوسر و کینوا میتواند خطر ابتلا به دیابت را تا ۱۹ درصد کاهش دهد. حتی جایگزینی با غلات تصفیهشده نیز در کاهش این خطر مؤثر بوده است.
پروفسور والتر ویله، سرپرست این پژوهش، در اینباره میگوید: «پیام اصلی این مطالعه برای سلامت عمومی بسیار روشن است؛ تغییرات کوچک در انتخابهای غذایی روزانه میتواند تأثیر بزرگی بر پیشگیری از دیابت نوع ۲ داشته باشد.»
چرا سیبزمینی سرخکرده خطرناکتر است؟
سیبزمینی سرخکرده به دلیل فرآیند پخت در روغن داغ، شاخص گلیسمی بالایی دارد و به سرعت در بدن به قند تبدیل میشود. این افزایش ناگهانی قند خون، فشار زیادی به سیستم انسولین وارد کرده و در بلندمدت میتواند زمینهساز دیابت شود. همچنین، پوست سیبزمینی که منبع اصلی فیبر آن است، معمولاً پیش از سرخکردن جدا میشود، که این موضوع نیز ارزش تغذیهای آن را کاهش میدهد.
توصیههای تغذیهای برای پیشگیری
برای کاهش خطر دیابت، توصیه میشود مصرف سیبزمینی سرخکرده و محصولات مشابه مانند چیپسها محدود شود. در صورت مصرف، بهتر است آن را با سبزیجات غیرنشاستهای و منابع پروتئینی کمچرب ترکیب کنید تا تعادل قند خون حفظ شود. همچنین، انتخاب غلات کامل بهعنوان منبع اصلی کربوهیدرات، نقش مهمی در تثبیت سطح گلوکز و کاهش ریسک بیماریهای متابولیک دارد.
نتیجهگیری
با توجه به شیوع روزافزون دیابت نوع ۲ در جوامع مختلف، بهویژه در ایران، توجه به نحوه تغذیه و انتخابهای روزانه اهمیت دوچندانی یافته است. سیبزمینی سرخکرده، اگرچه محبوب و پرمصرف است، میتواند بهعنوان یکی از عوامل پنهان افزایش خطر دیابت شناخته شود. جایگزینی آن با گزینههای سالمتر، گامی مؤثر در مسیر حفظ سلامت عمومی و کاهش بار بیماریهای مزمن خواهد بود.
برای مطالعه بیشتر، میتوانید به گزارش همشهری آنلاین درباره ارتباط سیبزمینی سرخکرده و دیابت مراجعه کنید.
**لادن ثنائی**
دبیر گروه فرهنگ و هنر
لادن ثنائی روزنامهنگار فرهنگی، منتقد هنری و پژوهشگر حوزه فرهنگ و هنر با بیش از پانزده سال تجربه حرفهای در زمینه نقد هنری، گزارشنویسی فرهنگی و پوشش رویدادهای هنری است. تمرکز اصلی وی بر نقد و تحلیل هنرهای تجسمی معاصر ایران، جریانشناسی هنر متعهد و بررسی نسبت هنر با مسائل اجتماعی و فرهنگی جامعه میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد پژوهش هنر از دانشگاه هنر تهران و کارشناسی نقاشی از دانشگاه الزهرا است. همچنین دورههای تخصصی نقد هنری، زیباییشناسی و مدیریت فرهنگی را در مراکز معتبر داخلی گذرانده و در کارگاههای متعدد نقد و تحلیل هنری مشارکت فعال داشته است.
**سوابق حرفهای**
ثنائی فعالیت حرفهای خود را از اواخر دهه هشتاد با نوشتن نقدهای هنری برای نشریات تخصصی هنر آغاز کرد. با گسترش فعالیتهایش در حوزه روزنامهنگاری فرهنگی، وی موفق به تولید گزارشهای متعددی در زمینه نمایشگاههای هنری، جشنوارهها، حراجیها و جریانهای هنری معاصر ایران شد. نقدهای تحلیلی و عمیق وی همواره مورد توجه هنرمندان، منتقدان و جامعه هنری کشور قرار گرفته است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحریریه مجله خبری لادن پیوسته و به عنوان دبیر گروه فرهنگ و هنر در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، سردبیری وی بر جهتگیری فرهنگی و هنری مجله تأثیر چشمگیری داشته و گزارشها و نقدهای دقیق وی درباره هنر معاصر ایران، با استقبال گسترده مخاطبان مواجه شده است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی ثنائی در نقد هنرهای تجسمی معاصر ایران، تحلیل جریانهای هنری متعهد، بررسی حراجیهای هنری و گزارشنویسی فرهنگی است. وی همچنین در زمینه مصاحبه با هنرمندان، کیوریتوری نمایشگاهها و مشاوره هنری تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی حرفهای**
رویکرد ثنائی در نقد هنری مبتنی بر شناخت عمیق تاریخ هنر، آگاهی از جریانهای معاصر جهانی، توجه به بستر اجتماعی اثر هنری و پرهیز از قضاوتهای سطحی و سلیقهای است. وی در نقدهای خود بر تحلیل ساختار فرمال اثر، بررسی لایههای معنایی و توجه به بافت تولید اثر تأکید دارد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن منتقدان و نویسندگان هنر ایران و انجمن هنرمندان نقاش ایران است و در کمیتههای داوری چندین جشنواره و نمایشگاه هنری معتبر کشور مشارکت داشته است.
**آخرین بهروزرسانی: بهمن ۱۴۰۴**
