شیخ حسین انصاریان: غروب نور ولایت، سرآغاز تاریکی ایمان است؛ شرط بقای آن پاکدامنی و خدمت به خلق است

روایت تکان دهنده شیخ انصاریان از راز غروب ایمان و شرط بقای نور ولایت

شیخ حسین انصاریان، واعظ و استاد برجسته اخلاق، در هفتمین روز از برنامه عزاداری حسینیه هدایت، با هشداری تأملبرانگیز نسبت به غروب نور ولایت از افق وجود انسانها، حفظ این نور الهی را منوط به پاکدامنی، پرهیز از گناه و خدمت به خلق دانست و گفت: اگر این نور از قلب انسان غروب کند، فرد نهتنها از عبادت متنفر میشود، بلکه شنیدن نام خدا نیز برایش رنجآور خواهد بود.

به گزارش خبرنگار ما، شیخ حسین انصاریان در این مراسم که با حضور جمع کثیری از عزاداران حسینی برگزار شد، با تشریح فلسفه تجلی نور الهی در عالم هستی، بر این نکته تأکید کرد که خداوند بر اساس حکمت و علم خود، به هر موجودی به اندازه ظرفیت و استعدادهای وجودیاش، توان دریافت تجلیات نور خود را داده است و اگر این جلوه یک لحظه تعطیل شود، تمام جهان هستی متلاشی خواهد شد.

داستان موسی(ع) و شعیب(ع)؛ ظرفیت وجودی، مقدمه دریافت نور الهی

این استاد اخلاق در ادامه با اشاره به داستان حضرت موسی و حضرت شعیب، گفت: حضرت موسی بیست شبانهروز از میان درهها و کوهها راه آمد تا ماموران فرعون او را دستگیر نکنند و در این مدت تنها از علفهای بیابان تغذیه کرد تا اینکه به چاهی رسید و چوپانها در حال آب دادن به گوسفندانشان بودند و دو دختر نیز کناری ایستاده بودند. موسی با مشاهده این صحنه، سطل بزرگی را به درون چاه انداخت و آب را بالا کشید.

روایت تکان دهنده شیخ انصاریان از راز غروب ایمان و شرط بقای نور ولایت
روایت تکان دهنده شیخ انصاریان از راز غروب ایمان و شرط بقای نور ولایت

وی افزود: این دختران با وقار کامل رفتوآمد میکردند و در قرآن نیز به زنان توصیه شده است که تبرج و جلوهگری نکنند. دختران به پدرشان شعیب گفتند: جوانی را دیدیم که هم از ظرفیت و قدرت بالایی برخوردار است و هم امانتدار است؛ زیرا حتی یک بار به ما نظر نینداخت. این ظرفیت بالا باعث شد تا موسی به عنوان سومین پیامبر اولوالعزم در کوه طور انتخاب شود.

تجلی نور حق در کوه طور؛ نشانه عظمت الهی

شیخ انصاریان با بیان خاطرهای از تجلی نور حق در کوه طور، تصریح کرد: خداوند به موسی فرمود به کوه نگاه کن؛ به محض اینکه جلوه «اشد ربوبی» به کوه تابیده شد، کوه کاملاً متلاشی شد و گرد و غبار به باد رفت و موسی از شدت این صحنه غش کرد. این نشان میدهد که تجلی نور الهی آنچنان عظیم است که هیچ موجودی توان تحمل آن را ندارد، مگر به اندازه ظرفیت وجودی خود.

وی در ادامه به جایگاه اهل بیت(ع) اشاره کرد و گفت: اگر اباعبدالله(ع) پرده از رخسار وجودش بردارد، چشمی در عالم طاقت دیدنش را نخواهد داشت و نور اهل بیت(ع) به اندازه ظرفیت و استقامت ما به ما میرسد. پس وظیفه ما این است که با تهذیب نفس، ظرفیت وجودی خود را برای دریافت این نور افزایش دهیم.

هشدار امام باقر(ع)؛ نور ولایت را با پاکدامنی نگهداری کنید

واعظ مشهور تهرانی با استناد به کلام امام باقر(ع) تأکید کرد: امام باقر(ع) به شدت اصرار میکنند که این نور را نگهداری کنید وگرنه از افق وجودتان غروب میکند و انسان بیدین میشود و از عبادت متنفر خواهد شد و با شنیدن نام خدا رنج میبرد. امام باقر(ع) میفرمایند: به ما کمک کنید تا این نور را با پاکدامنی، پرهیز از گناه و گوشبهفرمانی در عبادت حق و خدمت به خلق نگهداری کنیم؛ زیرا اگر اجازه دهید این نور غروب کند، در تاریکیهای مختلف غرق خواهید شد.

داستان تکاندهنده از کرامت امیرالمؤمنین(ع)؛ احترام به حرم، حتی از ستمگر

شیخ انصاریان در بخش دیگری از سخنان خود، داستانی تکاندهنده از کرامت امیرالمؤمنین(ع) نقل کرد و گفت: روزی خان ستمگری به شیعهای ستم کرد و آن شیعه به نجف رفت و کنار ضریح امیرالمومنین نشست و از ظلم خان شکایت کرد. چند ساعتی گریه کرد تا اینکه خوابید و امیرالمومنین را با چهره شاد دید، اما حضرت فرمود: من کاری به این خان ندارم و از من توقع نداشته باش. شیعه شب دوم و سوم نیز همین خواب را دید و حضرت مجدداً فرمود: من کاری به او ندارم؛ زیرا او روزی از نخلستانهای دور رد میشد، گنبد مرا دید، از اسب پیاده شد و تعظیم کرد و امیرالمومنین برای یک خان که شیعهاش را آزرده کرده، به خاطر این احترام، کرامت قائل شده است.

برزخ و بهشت؛ تجلی کامل نور اهل بیت(ع)

وی در بخش پایانی سخنان خود به وضعیت انسان در برزخ اشاره کرد و گفت: وقتی وارد برزخ میشویم، فضا از دنیای ما روشنتر است؛ زیرا نور اهل بیت(ع) طلوع شدیدی میکند و در بهشت نیز هر روز میتوان اباعبدالله(ع) را دید. این نور، نهتنها در دنیا، بلکه در همه مراحل پس از مرگ نیز همراه انسانهای مؤمن خواهد بود.

شیخ انصاریان با اشاره به کلام آیتالله میرزا محمود کلیدشاهی اصفهانی، خاطرنشان کرد: اولین کسی که در عالم روضه خوانده، پروردگار است و اولین مستمع جبرئیل بوده است و اولین کسی که گریه کرده نیز جبرئیل بوده است و سپس خداوند به جبرئیل فرمود: برای آدم این روضه را بخوان تا توبهاش را قبول کنم. این روایت، نشان از عظمت مجالس عزاداری و تأثیر عمیق روضههای حسینی در مسیر بندگی و بازگشت به سوی خداست.

مجله خبری لادن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *